Wat vier eeuwen geleden werkte, werkt nog steeds. Niet omdat het romantisch is. Omdat het klopt.

Mijn werk beweegt tussen realisme en impressionisme. Wat scherp is, is bewust scherp. Wat rauw is, is bewust rauw. Die spanning is geen onafheid. Het is de kern.

Verf is het gereedschap. Wat het moet doen is iemand herkennen. Niet als gelijkenis, maar als aanwezigheid. Een paard. Een kind. Een hond. Alles wat karakter heeft.

Paarden zijn mijn specialisatie. Portretten zijn mijn vak. Olieverf is mijn taal.